☙ ❤︎ KOGA DAVAME HRANA, DAVAME LJUBOV I OBRATNO! ♡ BLOGOT E POSVETEN NA MOJATA IVA ❤︎ ❧
Цимет, канела или дарчин — зачин кој се добива од кората на циметово дрво, кое најмногу расте во Шри Ланка, Индонезија, Бразил и Индија. Циметовото дрво потекнува од Југоисточна Азија, а циметот во Европа бил пренесен во XVI век
Кога бевме мали, мајка ми често печеше сливи со ореви.
Може да биде прекрасно слатко, но исто така и преубави колачиња, ем без речиси никаква работа, а многу вкусни.
Кога се брзате, и немате време да се посветите на кујната, е тогаш се добредојдени, а посебно добредојдени за младите вработени мајки.
Се сеќавам кога Ива беше мала, печев сливи со ореви и јас, само ете, таа генерација ги збогативме колачите и со шлаг, што им дава уште поубав вкус, иако и без шлаг се со посебен вкус.
Кнедлите беа многу актуелни едно време, па ги подзаборавивме и сега, благодарение на нетот, повторно се враќаат, како и сé друго. Рецептот ми е чиста класика, од тетратката на мајка ми, имам и други, но овој ми е омилен 🙂
И за најголемите горештини има лек 🙂
Нит е сладолед, нит е некој десерт, а сепак е преубаво, превкусно и многу, многу корисно за здравјето!
Пасирано овошје, без шеќер, без никакви додатоци, малку смрзнато, гарантирано разладување!
И што е најважно, права витаминска бомба!
Старинските колачиња од тетратката на мајка ми 🙂 , еден од нејзините специјалитети.
Минатата година ги беше направила за Велигден, па ми ги покажа на Скајп.
Ми се разнежни срцето…
Заради сите спомени, минатата година ги правев за Велигден и јас, посветено на баба ми Зонка, (зашто овој рецепт всушност е од неа), а таа правела гурбии за цела горна, Варош маала, била многу мерфетлика и баш уживала да прави за другите. Интересно, но тогаш тоа не се наплаќало како кетерингот денес, се правело од љубов, од аир, за аир, за среќа.
Морав да замрзнувам лани, се собраа многу колачиња, а после кога ги одмрзнав беа преубави. Денес случајно најдов уште едно пакетче, чудо како останало, па ми се најдоа за нови фотографии.
И за уште поголемо чудо, зашто никогаш не чувам толку долго ништо, и после цела година, исти си се, само кај да ги скријам, инаку оврт-заврт, си се дружиме 🙂
Покрај дроб сармата, традиционално, правиме и кадаиф. Прочка без кадаиф не бива, велат.
Ама велат кога се старее, почнуваме да живееме во минатото и зборуваме само за минатото…
Точно е, како натежнуваат годините, така новото време, тешко ни паѓа. највиталните се прилагодуваат некако, но сигурно ова не е наше време!
Ова е време на младите, како што во мојата младост, наше беше времето… Продолжи со читање “Кадаиф”
Za prv pat otkako sme dojdeni vo Montreux ima tolku sneg, obično provejuva i se istopuva vednaš, baš mediteranski. Ovaa godina ostana podolgo… Zima, zima… A koga e zima, ni trebaat topli pijaloci.
Voobičano vo ovie studeni denovi i praznici se pravi vareno vino ili greeno vino. Se pravi i varena rakija, velat odličen lek e za nastinkite…
Ima poveke recepti za vinoto, probav dve, eve ja ednata…
